Zaufanie
Zaufanie jest każdemu człowiekowi potrzebne do normalnego życia niemal tak samo, jak powietrze. W klimacie nieufności człowiek czuje się źle, można powiedzieć, że dusi się psy-chicznie. Podstawą zaufania jest prawda. A więc budowanie zaufania w stosunkach międzyludzkich, to przede wszystkim konsekwentna rezygnacja z kłamstwa. Bo nawet małe, zdawałoby się niewinne kłamstwo stwarza wielkie zagrożenie dla zaufania. Prawda, która stanowi podstawę zaufania, może być zagrożona jeszcze na inne sposoby. Może być na przykład tak, że ktoś nie kłamał, ale mówił lub obiecywał coś bez pokrycia. Może nawet sam w to wierzył, ale jego słowa nie sprawdziły się i zaufanie zostało poderwane. Może się zdarzyć również tak, że ktoś zachował dla siebie jakąś wiadomość, którą mógł albo nawet powinien przekazać. Nie skłamał, ale zaufanie, którym go obdarzono, także mogło zostać nadszarpnięte. Tracimy zaufanie do człowieka, który nie dochowuje powierzonego sekretu, który obiecuje, a później wycofuje się, i który nie dotrzymuje danego słowa. W każdym z wymienionych przypadków w wyniku złego postępowania rodzi się jakieś zafałszowanie, które osłabia nasze wzajemne zaufanie, a tym samym po prostu utrudnia i komplikuje nasze życie.